De geboorte van Jake

Klein, dapper en onverwacht complex

Wat we voor de geboorte niet wisten, was dat Jake geboren zou worden met een afwijking: tethered cord syndroom. Toen hij op de wereld kwam, merkten de artsen in Oostende een vetachtige uitstulping aan zijn rug, net boven de bilspleet. Er was onzekerheid - niemand wist precies wat het was. Na overleg met AZ Sint - Jan in Brugge werd besloten dat Jake beter daarheen kon worden overgebracht, waar gespecialiseerde zorg beschikbaar was.

Ik stond toen voor een moeilijke keuze. Herstellende van mijn keizersnede, kon ik in Oostende blijven of mee naar Brugge gaan. Uiteindelijk koos ik ervoor om op eigen houtje naar huis te gaan. Zo kon ik zelf bepalen wanneer ik bij Jake was - en geloof me, ik was er élke dag, van 's morgens tot 's avonds.

In Brugge werd Jake opgenomen op een geweldige afdeling waar ik altijd welkom was. Ze namen de tijd, gaven uitleg en lieten me zelf veel doen. Ik voelde me geen toeschouwer, maar een moeder in actie.

Na drie intense weken werd Jake opnieuw overgebracht naar Oostende.

Daar, terug in het ziekenhuis waar alles begonnen was, begonnen we samen aan een reeks mijlpalen die me altijd zullen bijblijven. Het moment dat hij voor het eerst in een gewoon bedje mocht. De vreugde toen hij de kaap van 2 kilogram bereikte. En dan, het grote moment: bij 2,5 kilogram mochten we eindelijk naar huis. Weliswaar met een monitor, maar dat kon de blijdschap niet temperen.

De rollercoaster was officieel begonnen.

Heb je deel 1 gemist? Scrol even terug naar de eerste blog.