1 september 2017
- sylviesautigroei
- 4 jun 2025
- 2 minuten om te lezen
1 september 2017, een grote dag

Jake mocht starten in de peuterklas. We hadden gepland om met halve dagen te beginnen, rustig opbouwen ... maar dat was buiten Jake gerekend. Hij ging met volle goesting naar school - blij, nieuwsgierig en klaar om te leren.
Maar naarmate het schooljaar vordere, begon het moeilijker te lopen. Kleine barstjes werden steeds zichtbaarder. Uiteindelijk werd voorzichtig geopperd dat er misschien hulp van buitenaf nodig was.
We gingen op zoek en kwamen terecht bij Dominiek Savio. Dankzij hun snelle inzet kwam er begeleiding op school. Een warme betrokken begeleidster begon met Jake te werken, twee keer per week. Zij zagen wat wij ook zagen: potentieel, veerkracht en groei.
We meldden ons aan bij CAR Stappie in Oostende. Daar konden we snel terecht voor een intakegesprek. Jake startte er met therapie: ergotherapie, psychologie en kinesitherapie. Alles verliep op zich vlot, maar er bleef ƩƩn grote worsteling: emoties.
Jake kon moeilijk verwoorden wat hij voelde, en de kindjes begrepen hem vaak niet. Die frustratie uitte zich in bijtgedrag - een noodkreet, geen kwaad opzet. Toch had het gevolgen: hij moest telkens apart gaan zitten bij de directeur. Bij het eindoverleg van de eerste kleuterklas viel dan de mokerslag: ze wilden Jake naar het buitengewoon onderwijs doorverwijzen. Terwijl ze aanvankelijk nog geloofden in een goede overgang naar het tweede kleuterklasje.
Voor ons - en ook voor de mensen van Stappie en dominiek Savio - kwam dit te vroeg. Jake heeft een enorme vechtlust, een doorzettingsvermogen dat je niet zomaar mag onderschatten. dus namen we een moeilijke, maar bewuste beslissing: we veranderen van school. We kozen voor een plek waar wƩl openheid en ondersteuning was.
Op naar een nieuw hoofdstuk.




Opmerkingen